‘The satisfaction of the creative impulse is a basic, biological need, essential to the health of the individual. Its aggregate effect on health of society is inestimable. Art is one of the few important means known to man for the articulation of this impulse. This is why its practice is as continuous as life itself. It has survived every proscription by man made law or custom’, schrijft Mark Rothko omstreeks 1941 in zijn notities over kunst terwijl hij nadenkt over het gegeven van de creatieve impuls.
Ik zelf kan geen betere frasen hanteren om de nieuwe solotentoonstelling Requiem for M. van Marc Kennes (Wilrijk, 1962) in te leiden aangezien bij deze schilder de creatieve impuls en de daad van het schilderen – als act en als onderwerp – een credo en een feit zijn waar geen enkele toeschouwer omheen kan.
Wat onmiddellijk treft en opvalt in dit werk is de materialiteit van verf en doek; een techniek die in casu gebruikt wordt om de compositie te onderlijnen, of beter, letterlijk in de verf te zetten, te doen uitkomen. Het is alsof Kennes ons als schilder geen keuze laat. De olieverf vormt de leidraad als een tastbare onaantastbaarheid (of vice versa al naargelang), ze fungeert niet alleen als de draad van Ariadne die ons naar de betekenis van het werk brengt, maar ze is ook het onderwerp, evenals het mysterie dat dit werk bedekt. De uitbundige gedaante van het koloriet zegeviert in een oneindig aantal tonaliteiten in dit universum, waar het procedé van de schilderkunst een uitdrukking geeft zowel aan het creatieve als aan het expressieve (in de betekenis van communiceren). Dit werk wil geen realiteitsgetrouwe weergave van de werkelijkheid zijn, zoals we die dagelijks waarnemen of via fotografie of film ontdekken, maar het geeft een plaats, schept een ruimte (zowel fysiek als mentaal) voor de verbeelding.
Zoals gewoonlijk werkt Kennes ook deze keer in en met reeksen. Zo zien we bijvoorbeeld in deze tentoonstelling de doeken ‘Frequency’, genummerd van 1 tot en met 7. Dit is niet voor niets een reeks die bestaat uit zeven: 7 is trouwens het getal dat symbool staat voor het verbond en in zijn bijbelse betekenis gelieerd is aan het scheppingsverhaal; zo had God zeven dagen nodig om zijn schepping te voltooien en te vervolmaken, zodat hij op de zevende dag kon uitrusten van al het werk dat hij de dagen ervoor gedaan had. Hoewel die zeven, hier tentoongestelde, werken in zekere zin en op het eerste gezicht gelijkaardig zijn, worden ze in hun variabele gedaante picturaal steeds anders uitgewerkt, waardoor, maar niet noodzakelijk, de betekenis kan variëren en varieert. Het spel, het evenwicht met de binnen- en de buitenruimte is hier cruciaal. Zo lijken we bij de werken uit deze reeks het landschappelijke tafereel van achter een raam, meer bepaald een binnenruimte, waar te nemen, en gaan het binnen en het buiten een double bind aan. Door de gevarieerdheid wordt het loslaten van de uiterlijke voorstelling en het naar voren brengen van een inner-beeld benadrukt.
Kennes’ schilderkunst, of er nu figuren in aanwezig zijn of niet, bekommert zich trouwens om het wezen der dingen (denken we bijvoorbeeld maar aan zijn Medeareeks), en schuwt de leegte, de eenzaamheid, desolaatheid van het menselijke bestaan en de maatschappij niet. Telkens weer slaagt hij erin de emotie te ‘verlaten’, ze picturaal te ‘vertalen’, en ze te abstraheren naar de verf, de schilderkunst.
Inge Braeckman
Marc Kennes Requiem for M.
Opening op zaterdag 5 maart 2011 van 16u00 tot 22u00
De tentoonstellling loopt van 6 maart t.e.m. 17 april 2011
Galerie De Zwarte Panter
Hoogstraat 70-72-74 - Antwerpen - België
Open van donderdag t/m zondag, 13u30-18u00u.
Tel: 0032 (03) 233 13 45