In 1303 werd het voormalige Sint-Julianusgasthuis gesticht. Bij een verbouwing in 1505 kwam de huidige kapel tot stand, waarin sinds 1970 de kunstgalerie De Zwarte Panter is gevestigd. Veertig jaar later is de galerie in het centrum van Antwerpen uitgegroeid tot een monument, de oudste nog actieve galerie in Vlaanderen en een trekpleister voor beeldend kunstenaars, muzikanten, schrijvers en kunstliefhebbers. Er vonden zowat 500 tentoonstellingen plaats, een 150-tal boekvoorstellingen en tientallen film- en concertavonden. De galerie is tevens gastheer voor de jaarlijkse uitreiking van de Arkprijs van het Vrije Woord.
Van de aanklikbare namen kunnen de voorbije exposities vanaf januari 2011 nog worden geraadpleegd.
GALLERY ARTISTS
De Belgische schilder Jan Cox (Den Haag, 1919 - Antwerpen, 1980) vestigde zich in 1974 definitief te Antwerpen. Daar ontstond in 1975 de cyclus rond de Ilias van Homerus waarbij hij zijn oorlogsdrama verwerkte. Kort voor zijn zelfgekozen dood in 1980 schilderde hij een laatste reeks, de Martelgang, waarin de sfeer van een apocalyptisch einde alles doordringt. Zijn werk neemt in de naoorlogse kunstgeschiedenis een aparte plaats in door de zorgvuldige compositie, het magische of surreële karakter en een zeer persoonlijk kleurenpalet. Deze meester werd opgenomen in de tentoostelling De Modernen - Kunst uit Nederland in de Koningin Fabiolazaal van het KMSKA te Antwerpen (tot 19 augustus 2012). www.kmska.be
JAN COX
VAN 29 APRIL T/M 24 JUNI 2012 IN DE ZWARTE PANTER
De tentoonstelling Ysbrant The greatest story ever told wordt geopend op zaterdag 28 april tussen 16u en 22u. Jan Decleir verzorgt de inleiding om 17u.
De valstrik van stukgebeten nagels, coquilles
en kristal – een hoogzee die wordt aangelengd
met wat aan echtheid nooit vergaat. L’art de plaire
est l’art de tromper, het reservoir van de allegorie,
en wat de ziel ooit zinderen deed. Jij bent
van mij gemaakt, onstilbaar verwond
door schaamte, waarin het heilige bederft
het elixir van meisjes die elkaar het raam uit
duwen. Skeletten betreden nu de eeuwigheid.
Doorgronden de schaal der dingen – hondsdol
zal je mijn gedachten nooit doordringen. Ogen
krabben je harnas af. Tot waar je bent geweest.
Wankelend op de grenzen van deze figuratie. De bruikleen
van een tijd. Die mijn geheim geruisloos zal bewaren.
‘Er is een film van Michelangelo Antonioni waarin je het ruisen van de bomen hoort, heel sterk. Natuurlijk weet je dat bomen ruisen, maar het was nooit gefixeerd en door die film is dat ruisen van de bomen gefixeerd. Welnu, het hoogste voor mij zou zijn dat iemand zou zeggen: “die plooien van een jurk, dat heb ik pas begrepen door Ysbrant”, dat ik dat heb vastgezet. Ja, ik vind dat bijna een van de doeleinden van het schilderen… Dat meen ik,’ onthult Ysbrant (Den Haag, 1937) in een van de slotregels in de onthullende film ‘Gloeiend doek nooit geblust’, genoemd naar het gedicht dat Remco Campert schreef naar aanleiding van Ysbrants boek dat in 2002 verscheen in het Stedelijk Museum. Deze film die Sieuwert Verster heeft gemaakt zal gedurende de tentoonstelling The greatest story ever told continu in de galerie te zien zijn. Aan de hand van fragmenten uit het dagelijkse leven van de schilder, zowel in Venetië als in Antwerpen, gecombineerd met een aantal sleutelwerken uit Ysbrants oeuvre, wordt een intiem portret van zijn leven en van zijn werk geschetst. En zien we bijvoorbeeld de schilder rechtopstaand aan het werk terwijl hij midden in zijn werk dat op de grond ligt, staat.